Trójka.

*Tośka*
Obudziłam się o 12:30. Chciałam odezwać się do brata, ale jak tylko wzięłam telefon okazało się, że bateria padła. Złośliwość rzeczy martwych, jak to mawia Klimek.  Odnalazłam ładowarkę i czym prędzej podłączyłam telefon,  po czym zaraz go włączyłam.
Ujrzałam 30 nieodebranych połączeń.  Po jednym od taty i mamy,  reszta od skoczka.  Musiałam oddzwonić, bo napewno strasznie się o mnie martwi.
Odebrał po dwóch sygnałach, co było dziwne bo powinien mieć teraz trening.
- No hej, staruchu: )-przywitałam go bardzo ciepło.
- Jezu Tosiula!  Jak dobrze, że nic Ci nie jest.  Nie masz pojęcia jak się martwiliśmy...
- Martwiliśmy?  Nie wkręcaj mi kitu,  że nasi kochani rodzice,  się o mnie martwią....
- Nie chodziło mi o Kamila.
- Jeju *-* To Stoch wiedział,  że wylatuję.?
- Tak i był smutny,  że nie zdążył się z Tobą pożegnać.
- To go pozdrów i powiedz, że jest najlepszy   :D
- Ej, a ja to co? - oburzył się
- Ty jesteś idealnym bratem  :3
- Dobra młoda ja kończę,sama wiesz jaki jest trener  .
- Pa.  Całusy .- po tych słowach rozłączyłam.się.
Szybko się ubrałam i zeszłam na dół, miałam nadzieję,  że piłkarz jest na treningu. Miałam zamiar usmażyć nam naleśniki ^^. Na stole w kuchni zobaczyłam kartkę napisaną przez dortmundzką "11"
" Jestem na treningu,  wrócę o 13:00 Jak będziesz głodna to w lodówce masz kanapki. Marco  :D" Spojrzałam na zegarek na ścianie widniała na nim 12:50 Nie mam szans na zrobienie tych naleśników. Właśnie miałam iść na górę, gdy usłyszałam otwieranie drzwi. Byłam pewna, że to Marco.  Do domu wszedł....
---------------------------------------------------
Witam  :3
Zostwiam was z kolejnym rozdziałem  :D Mam nadzieję,  że się spodoba nie jest jakoś zaskakująco długi, ale bywa  :D
Pozdrawiam  <3